BİZ
“Mekân bura”
demediler durayım.
Ben neyim ki,
kalkıp gönül kırayım.
Kim geldi ki,
kollarımla sarayım.
Haddimizi her
mekânda bildik biz.
Başka elde,
başka dostlar görmüşüm.
Bağdaş kurup
divanına durmuşum.
Ben maşuku
toroslarda bulmuşum.
Hak erenler,
“gel” deyince geldik biz.
Öfke nedir,
niye sarar bedeni?
Tutmak gerek,
bilmez misin gideni.
Getirdiler
dağda davar güdeni.
Nefsimizi
topraklara sildik biz
Efkâr attık,
dağ başına oturduk.
Aklımızı
zirvelere götürdük.
İstediniz
bizi size getirdik.
Ağlamadık.
Dost yürekten güldük biz.
Horan tutuk.
Mızrap vurduk tellere.
Haber ettik
bizi duyan ellere.
Kurban olduk,
tatlı kelam dillere.
Bu mekânda
kavli karar kıldık biz.
Kalburlarda
elenmişiz gelmişiz.
Nefsimizden
kibirleri silmişiz.
Duysun herkes
haddimizi bilmişiz.
Adımızla bir
Kaytancı olduk biz.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder