OĞUL
Neden
kaşların çatık, gözlerin buğulu
İsyana gidersin her yoklukta
Olmadı mı arzuladığın bir şey,
Hemen kafanı taştan taşa vurursun,
Yırtarsın yakanı-bağrını
Deli divane olursun...
Bu nasıl bir iş oğul,
Bunalımda kalırsın...
Biz yokluk görmedik mi sanırsın?
Bizim hiç olmadı arzularımız
Doyasıya ne çocuk olduk, ne delikanlı
Tel arabadan başka oyuncak mı tanıdık?
Yamasız ne pantolon giydik, ne gömlek
Gaz lambası lükstü bizim için
Çam ışığında çalışırdık
Pişirirdi kara lastikler ayaklarımızı
Önce acı duyar, sonra alışırdık
Üç öğün bulgur aşı
Pirinç bizim neyimize
Ayda bir kilo et girmedi evimize
Televizyon mu?
O da ne ki!
Biz radyoyu bile komşularda dinlerdik.
Müzik seti, atari-materi
Bunların adını bile bilmezdik
Uzak yerlere ya atla, ya eşekle giderdik
Olmadı hiç lüks arabalarımız
“Arabam yok” diye niye yanarsın
Biz atkuyruğu örmedik mi sanırsın?
Ne dostlar gördük, düşmana rahmet
Sendeledikçe vurdular sırtımızdan
Ne zaman bir işimiz düştüyse,
Kaçacak delik aradılar
Yüzümüze güldüler çoğu zaman
Arkamızdan karaladılar
Biz bunları yermedik mi sanırsın?
Varımızı, yoğumuzu vermedik mi sanırsın?
Yıkılmadık!
Gönlümüz buruk, başımız dikti
Aldırmadık, tarlamıza ekilen fitne tohumlarına
Her yediğimiz darbe bize kırbaç oldu
Her yediğimiz kırbaç;
Yeni bir başlangıç, yeni bir soluktu
Ucuza gitti sahte dostluklar
Gizli sırlara ermedik mi sanırsın?
Biz o defteri dürmedik mi sanırsın?
Bazen baktık başımızdakiler baş değil
Her katı cisim kaya değil, taş değil
Her kanatlı uçak değil, kuş değil
Nice putlar kırmadık mı sanırsın?
Bu bedeni gece gündüz yormadık mı sanırsın?
Gönül denen bahçeye ne güller diktik
Bir güzel bakışa ne diller döktük
Onlar bizden, biz onlardan bıktık
Toz-pembe hayaller kurmadık mı sanırsın?
Bağrımıza bağrımıza vurmadık mı sanırsın?
Ya işte oğul böyledir hayat.
Hem beyaz, hem siyah olacak.
Yapraklar ilkbaharda açıp, sonbaharda solacak.
Dost bildiklerin sırtından vuracak.
Gönül verdiklerin, gönlünü kıracak.
Arzularına gem vurulacak, doru taylar gibi.
Üstüne belalar gelecek deli çaylar gibi.
Sen kaşlarını çatma oğul.
Gözyaşlarını atma oğul.
Bırak onlar seni satsın,
Dostlarını satma oğul,
Dost eline varmadık mı sanırsın?
“Dur” dediler de durmadık mı sanırsın?
İsyana gidersin her yoklukta
Olmadı mı arzuladığın bir şey,
Hemen kafanı taştan taşa vurursun,
Yırtarsın yakanı-bağrını
Deli divane olursun...
Bu nasıl bir iş oğul,
Bunalımda kalırsın...
Biz yokluk görmedik mi sanırsın?
Bizim hiç olmadı arzularımız
Doyasıya ne çocuk olduk, ne delikanlı
Tel arabadan başka oyuncak mı tanıdık?
Yamasız ne pantolon giydik, ne gömlek
Gaz lambası lükstü bizim için
Çam ışığında çalışırdık
Pişirirdi kara lastikler ayaklarımızı
Önce acı duyar, sonra alışırdık
Üç öğün bulgur aşı
Pirinç bizim neyimize
Ayda bir kilo et girmedi evimize
Televizyon mu?
O da ne ki!
Biz radyoyu bile komşularda dinlerdik.
Müzik seti, atari-materi
Bunların adını bile bilmezdik
Uzak yerlere ya atla, ya eşekle giderdik
Olmadı hiç lüks arabalarımız
“Arabam yok” diye niye yanarsın
Biz atkuyruğu örmedik mi sanırsın?
Ne dostlar gördük, düşmana rahmet
Sendeledikçe vurdular sırtımızdan
Ne zaman bir işimiz düştüyse,
Kaçacak delik aradılar
Yüzümüze güldüler çoğu zaman
Arkamızdan karaladılar
Biz bunları yermedik mi sanırsın?
Varımızı, yoğumuzu vermedik mi sanırsın?
Yıkılmadık!
Gönlümüz buruk, başımız dikti
Aldırmadık, tarlamıza ekilen fitne tohumlarına
Her yediğimiz darbe bize kırbaç oldu
Her yediğimiz kırbaç;
Yeni bir başlangıç, yeni bir soluktu
Ucuza gitti sahte dostluklar
Gizli sırlara ermedik mi sanırsın?
Biz o defteri dürmedik mi sanırsın?
Bazen baktık başımızdakiler baş değil
Her katı cisim kaya değil, taş değil
Her kanatlı uçak değil, kuş değil
Nice putlar kırmadık mı sanırsın?
Bu bedeni gece gündüz yormadık mı sanırsın?
Gönül denen bahçeye ne güller diktik
Bir güzel bakışa ne diller döktük
Onlar bizden, biz onlardan bıktık
Toz-pembe hayaller kurmadık mı sanırsın?
Bağrımıza bağrımıza vurmadık mı sanırsın?
Ya işte oğul böyledir hayat.
Hem beyaz, hem siyah olacak.
Yapraklar ilkbaharda açıp, sonbaharda solacak.
Dost bildiklerin sırtından vuracak.
Gönül verdiklerin, gönlünü kıracak.
Arzularına gem vurulacak, doru taylar gibi.
Üstüne belalar gelecek deli çaylar gibi.
Sen kaşlarını çatma oğul.
Gözyaşlarını atma oğul.
Bırak onlar seni satsın,
Dostlarını satma oğul,
Dost eline varmadık mı sanırsın?
“Dur” dediler de durmadık mı sanırsın?

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder