MEVSİM SONBAHAR YA

MEVSİM SONBAHAR YA

Mevsim sonbahar ya

Ağaçlar yarı çıplak.

Kahrından gözyaşı akıtır mavi semalar…

Moda olur her sonbaharda

Anlamlı, anlamsız ağlamak…

Hüsran şarkılarının yazıldığı bu mevsimde

Sen anlasan da olur

Anlamasan da

Anlar gibi davransan da.

Sonbaharı ben bilirim.

Son umut.

Son çare.

Belki son bir bakış

Deli divane…

Belki son bir sarılış

Nazlı yâre.

Sen son umudu bilsen de olur.

Bilmesen de

Bilir gibi davransan da.

Göçmen kuşlar sonbaharda terk eder.

Tıpkı yılanlar, akrepler, çıyanlar gibi

Sarmaş dolaş olduğu güzelim ağaçları…

Sonbaharda meltemler fırtına,

Rüzgârlar kasırga olur.

Ne kadar dirense de asırlık çınar ağaçları

Dal gövdeden ayrılır.

Kendini yerde bulur.

Sen görsen de olur

Görmesen de

Görü gibi davransan da…

Mevsim sonbahar ya

Tepelerde seyrek seyrek kar taneleri.

Ölüm gibi gelir üstüne kara bulutlar.

Bulutta saklı kalır sanki umutlar.

İlkbahar ne bilsin

Her baharda bir umut var.

Sen sevsen de olur

Sevmesen de

Sever gibi davransan da…