CAN

CAN

Ben aşkların en güzelini sende yaşadım,

Senin gözlerinde eridiğim an.

Deli olacak sanki aklım

Seni görmediğim zaman.

Taş gibi oturdu yüreğime,

Çelikten bir kelepçe…

Her geçen gün aklımı alan,

Her geçen gün yüreğimi sıkan,

Şu kelepçeyi çözsene Can…

Bak tomurcuklar çiçek açıyor.

Yumurtadan çıkan civcivler uçuyor.

Zaman durmuyor, zaman geçiyor.

Yüreğimde bir top ateş,

Üstünde bir kara duman…

Yandıkça yanıyorum inan.

Ben aşkı tanımadan,

Ne anlama geldiğini anlamadan,

Güler geçerdim çoğu zaman,

Söyle bana sen nesin be Can?

Sen nesin böyle,

Beynimde karıncalar gibi kıpırdayan.

Kirpiklerini göz kapaklarıma direk yapıp

Sabahlara kadar uyutmayan…

Hayallerimde ellerini uzatıp da,

Ellerimi tutmayan…

Bir görünürsün melek, bir şeytan olursun.

Bazen aklım demir, sen mıknatıs

Aklımı başımdan alırsın…

Bazen tutarsın kuyu diplerinde ellerimi;

Tam çıktığım yerde bırakırsın.

Bu nasıl iş anlamadım.

Yüreğim yangın yeri.

Sen söndürür, sen yakarsın.

İdam sehpasında ipimi,

Sen çeker,

Sen bırakırsın.

Bir saniye görmezsem seni,

Hasretin beynimde duman duman,

Sen ne içimde, ne dışımdasın can…

Sen bensin inan.