GELMEZ

GELMEZ

Uzak derler bizim dağ yamacına,

Buralara gönül vermeyen gelmez.

Kimse bakmaz senin bir gün acına,

Kalp gözüyle bakıp görmeyen gelmez.

Çetin olur bu dağların arası,

Hiç iyileşmez sırtındaki yarası,

Zifiri karanlık her dem burası,

Sevdasını saça örmeyen gelmez.

Deniz yoktur burada, villa yoktur.

Derdin depreşir de bulunmaz doktor.

Gençliği azdır da, yaşlısı çoktur.

Dünyadan elini dermeyen gelmez.

Belki bulamaz hastalar ilacı.

Belki de çekilir her daim acı.

Şu dağlar görülür belki de öcü.

Şehrin havasını yermeyen gelmez.

Bir lokma ekmeğin tutsa ucundan,

Şehirde ölse de her gün acından,

Yine ürkerler bu dağ yamacından

Kendini sürgüne sürmeyen gelmez.

Bu dağlarda her gün çiçekler açsa,

Mis gibi kokuyu her yana saçsa,

Kuşlar cıvıldaşıp göklerde uçsa,

Başını ayağa sermeyen gelmez.

Kaytancı çağırma kimseyi sakın.

Uzaklar olmuyor bir türlü yakın.

Şimdi bize değil ellere akın.

Vuslatın sırrına ermeyen gelmez.